- Wiesz, może to jesdnak ominiemy , przyjacielu ; D ! - powiedziałam
- Niby czemu ? Chodź, będzie fajnie! Zobaczysz! - namawiał mnie Jus - i po co to 'przyjacielu' ? - dodał.
- Bo jesteśmy przyjaciółmi, tak ? - zapytałam.
- Noooo tak! Jasne, pewnie! ; D - powiedział szybko (chyba miał co innego w głowie xD) -Wciąż namawiając mnie do wejścia.
W końcu się zgodziłam, bo nie dawał mi spokoju. Płynęłliśmy po płytkiej wodzie tym dziwnym łabędziem. Straaaasznie powooooli. Znudziło mnie to więc chlapnęłam ręką o wodę. Tak los chciał, że trafiłam w Justina. Ten wziął to za zabawę i zaczął chlapać mnie. Tak płynęliśmy, caaali mokrzy.
W pewnym momencie popchnął mnie i wpadłam do wody. Myślał, że woda mnie zakryła, a tak na prawdę przełynęłam z tyłu i wciągnęłam go do wody. Nie mieliśmy czasu, żeby cokolwiek robić, bo nasz ląbędzi odpływał, a my musieliśmy go gonić. Kiedy wypłynęliśmy, ociekaliśmy wodą - dosłownie!
Ludzie patrzęli się na nas ze zdziwieniem. Bo ludzie nie tak wypływają z tunelu miłości.
Nie zdążyliśmy dobrze wsychnąć a już pobiegliśmy na auta xD.
Ciągle zderzaliśmy się. Jeden facen nawet wypadł z samochodzika, na podłogę xD (już wiem po co są tam pasy). Po tym wszystkim musięliśmy się napić.
Do zobaczenia zostały już tylko Kolejka Górska i Dom strachów.
Na kolejce, jak to na kolejce. Suuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuper.
W góóórę, w dół, Kilka serpętyn. No może 'kilka' to mało powiedziane, bo serpętyn było najwięcej.
Niby normalka. Ale strasznie kręciło nam się w głowach!
Widzięliśmy wszytko podwujnie. Wyglądało to dość śmiesznie. Ludzie po tym od razu biegli do łazienki xD
(Chyba wiecie o co mi chodzi ;PP )
Został nam jeszcze dom strachów.
- Wiesz co Justin... Domy strachów są wszędzie... Nie musimy tam iść! - próbowałam się wykręcić.
- Ale słyszałem, że on jest meeega straszny! Chyba sie nie boisz ? - zapytał.
- Moooże - powiedziałam.
- No co ty, nie bój się. - rzekł.
- Tak wiem, że PRAWIE wszystko jest sztuczne, ale mając 8 lat i nie mogąc znaleść wyjścia, człowiek ma już lekką fobię. - powiedziałam
- Spokojnie. Wyjdziesz. To jak ? Wejdziesz ze mną ? - Zapytał wyciągając dłoń.
- Noo.... - zawahałam się - Wchodzę! - powiedziałam podając mu swoją.
Nie wiedziałam, że to jest możliwe, ale w 2 najstraszniejszym domu strachów ameryki, JA nie bałam się!
Z Justinem nigdzie nie jest strasznie. Zwłaszcza jak robi te swoje śmieszne miny typu:"o co kaman?"
 |
| Eeee ? Slodko ;DD |
Ludzie patrszyli na nas wzrokiem pt.: "Ale słodkie!", i tu nie wiem o co im chodzi.!
On, słodki ? (w to nie wątpię) , My słodcy ? A może... Chodzi o tp że trzymał mnie za rękę ?
Szczerze mówiąc, nie chce mi się w to wnikać!. Jedno wiem na pewno!
TO BYŁY NAJLEPSZ URO ŚWIATA!
__________________________________
Już was przepraszałam, za błędy, ale pzepraszam jeszcze raz.
Miłego czytania. Postaram się dodać następny rozdział jak najszybciej.
Miłego dnia <3
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz